7 yıldır üzerinde çalışıyorlardı: Gerçek amacı herkesi şaşkına uğrattı
İlk olarak 2019 yılında ortaya çıkarılması ile birlikte Mısır'da Pelusium Antik Kenti üzerinde arkeolojik kazılar başladı.
Son 7 yıldır devam eden arkeolojik kazılar sonucunda bölgedeki geniş yuvarlak alanın sunak bölgesi olduğu ve 'çamur tanrısı' olarak adlandırılan yerel tanrıya minnetlerini gösterdikleri bir tapınak olduğu keşfedildi.
Antik Mısır’ın doğu sınırındaki en kritik stratejik noktalarından biri olan Pelusium (Tell el-Farama) kentinde yürütülen arkeolojik çalışmalar, tarihin tozlu sayfalarından gizemli bir inanç merkezini gün yüzüne çıkardı.
Nil Deltası’nın en doğu ucunda, bugünkü Kuzey Sina valiliği sınırları içerisinde yer alan bu kadim kentte keşfedilen yaklaşık 2.200 yıllık yapı, arkeoloji dünyasında büyük bir heyecan yarattı.
İlk etapta siyasi bir merkez olduğu düşünülen bu kalıntıların, yapılan derinlemesine incelemeler sonucunda aslında antik bir nehir tanrısına adanmış, su odaklı ritüellerin gerçekleştirildiği benzersiz bir tapınak olduğu kesinleşti.
KEŞFİN SERÜVENİ ORTAYA ÇIKTI Yapının keşfi aslında 2019 yılına dayanıyor.
Tell el-Farama bölgesinde yapılan ilk kazılarda, kavisli kırmızı tuğla duvarların ortaya çıkması araştırmacıları heyecanlandırmıştı.
O dönemde arkeologlar, yapının formuna bakarak bunun Pelusium kentine ait bir senato binası olabileceği hipotezini öne sürmüşlerdi.
Ancak Aşağı Mısır ve Sina Arkeolojisi Sorumlusu Hesham Hussein’in belirttiği üzere, kazılar derinleştikçe ve karşılaştırmalı analizler yapıldıkça bu görüş tamamen değişti.
Ortaya çıkan devasa su sistemleri, kanallar ve sarnıçlar, buranın idari bir merkez değil, dini bir "su tesisi" olduğunu kanıtladı.
GİZEMLİ TANRI PELUSİUS Tapınağın adandığı düşünülen figür ise oldukça dikkat çekici: Tanrı Pelusius.
Antik Yunancada "çamur", "balçık" veya "alüvyon" anlamlarına gelen kelimelerden türetilen bu isim, doğrudan Nil’in bereketli topraklarıyla özdeşleşmiş durumda.
Mısırbilimci Steve Harvey’e göre Pelusius, genel olarak klasik kaynaklarda (özellikle filozof Plutarkhos’un yazılarında) adı geçen ancak arkeolojik varlığına pek rastlanmayan "gölge bir figür" niteliğindeydi.
Bu tapınağın keşfi, sadece klasik metinlerde yaşayan bir tanrının fiziksel kült merkezini ilk kez kanıtlamış olabilir.
DAİRESEL HAVUZ VE HİBRİT TASARIMI Tapınağın mimari yapısı, Mısır’ın o dönemdeki kozmopolit yapısını yansıtan hibrit bir karakter taşıyor.
Mısır, Yunan ve Roma stillerinin iç içe geçtiği yapının merkezinde yaklaşık 35 metre çapında dairesel bir havuz yer alıyor.
Bu havuzun tam ortasında ise büyük olasılıkla tanrı Pelusius’un devasa heykelini taşıyan kare şeklinde bir kaide bulunuyor.
Yapının çevresindeki karmaşık kanal sistemi ve sarnıçlar, Nil’den gelen suyun kutsal kabul edildiği bir ritüel döngüsünü işaret ediyor.
Havuzun dibinde bulunan Nil çamuru ve su kalıntıları, bu sembolik bağın fiziksel kanıtları olarak değerlendiriliyor.
BİN YILLIK GELENEK GÜN YÜZÜNE ÇIKTI Stratigrafik katmanlar üzerinde yapılan incelemeler, bu kutsal alanın M.Ö. 2. yüzyıldan M.S. 6. yüzyıla kadar neredeyse kesintisiz bir şekilde kullanıldığını ortaya koydu.
