Endonezya'da Ölümcül Kükürt Madenciliği: Hayat Bahasına Günlük 700 Lira
Endonezya'nın Doğu Cava eyaletinde yer alan Kawah Ijen Yanardağı, turistik cazibesinin ardında, insan sağlığı ve güvenliği açısından akıl almaz tehlikeler barındıran bir çalışma alanını gizliyor. Dünyanın en büyük asit gölüne ev sahipliği yapan bu aktif volkanın eteklerinde, yerel halk için hayati bir geçim kaynağı olan kükürt madenciliği, modern dünyanın sınırlarını zorlayan koşullarda sürdürülüyor. Hiçbir güvenlik önlemi olmaksızın, ölümcül kimyasalların yoğun olduğu bir atmosferde çalışan bu madenciler, her gün canlarını hiçe sayarak elde ettikleri kazanç ise sadece günlük ortalama 700 Türk Lirası civarında.
Bu mesleği dünyanın en tehlikeli işlerinden biri haline getiren temel etken, çalışma ortamının tamamen zehirli gazlarla dolu olmasıdır. Yanardağın derinliklerinden yükselen yoğun kükürt gazları, solunması halinde akciğerlere ciddi zararlar verebilmektedir. Gelişmiş madencilik sektörlerinde kullanılan koruyucu maskeler, gaz filtreleri veya özel kıyafetler bu bölgedeki işçiler için bir lüks konumundadır. Madenciler, zehirli dumanların yoğunlaştığı bu ortamda sadece nemli bir bez parçasını ağızlarına ve burunlarına kapatarak saatlerce çalışmakta, kükürt kayalarını kazmalarla toplamaktadır. Gözleri yakıp boğazı tahriş eden bu atmosferde çalışmak, işçilerin yaşam süresini önemli ölçüde kısaltmakta ve kronik solunum yolu hastalıklarını mesleklerinin bir parçası haline getirmektedir.
Kawah Ijen'deki madenciliğin bir diğer zorlu yönü ise fiziksel dayanıklılık gerektiren ağır yük taşımacılığıdır. Gazların soğuyup katılaşmasıyla oluşan sarı renkli saf kükürt blokları, işçiler tarafından kazmalarla parçalanıp özel düzeneklerle omuzlara yüklenmektedir. Tek bir seferde taşınan kükürt miktarı 70 ila 90 kilogram arasında değişebilmektedir. İşçiler, kendi vücut ağırlıklarının bile üzerinde olan bu yüklerle birlikte, asit gölünün hemen kenarındaki sarp, kaygan ve keskin kayalarla dolu krater duvarını tırmanmak zorundadırlar. En ufak bir dikkatsizlik, uçurumdan aşağı düşme veya asit gölüne temas etme riski taşımaktadır. Bu tehlikeli tırmanış, madencilerin omuzlarında kalıcı izler ve omurga sorunları bırakmaktadır.
Tüm bu ölümcül riskler ve insanüstü çaba karşılığında elde edilen gelir ise, madencilik sektörünün trajik ekonomik boyutunu gözler önüne sermektedir. Sabit bir ücret sisteminin olmadığı bu işte, işçiler topladıkları kükürtün kilogramı başına yaklaşık 1000 Endonezya Rupisi almaktadır. Günde en fazla iki kez bu tehlikeli rotayı tamamlayabilen bir madencinin günlük kazancı ortalama 8 ila 15 Amerikan Doları (yaklaşık 350-700 Türk Lirası) civarındadır. Bu rakam, bölgedeki diğer tarım işçilerinin yevmiyesinin birkaç katı olduğu için, yerel halk için vazgeçilmez bir gelir kapısı olarak görülmektedir. Son yıllarda artan turizm faaliyetleri sayesinde madenciler, turistlere kükürtten yapılmış küçük hediyelik eşyalar satarak veya ziyaretçileri el arabalarıyla kraterin tepesine taşıyarak ek gelir elde etmeye çalışmaktadırlar.
