Emekliler Yoksulluk Sınırında: Aylıklar Temel İhtiyaçları Karşılamıyor
Osmaniye'de yaşayan emekli vatandaşlar, aldıkları maaşların temel ihtiyaçlarını dahi karşılamaya yetmediğini vurgulayarak mevcut gelir adaletsizliğine sert tepki gösterdi. Emekliler, hayat pahalılığı karşısında adeta çaresiz kaldıklarını, sosyal yaşamdan ve zorunlu masraflardan dahi kısıtlamak zorunda kaldıklarını dile getirdi. Bir emekli vatandaş, yaşadıkları durumu özetlerken, “Emekli artık bir yere gitmeye, bir yakınının cenazesine veya hastasına uğramaya bile imkan bulamıyor. Bir insanın bu tür durumlarda bulunabilmesi için cebinde mutlaka ekonomik bir özgürlüğünün olması gerekir. Bizler bu ülkeyi iyi bilen insanlarız ancak burada büyük bir adaletsizlik söz konusu.” şeklinde konuştu.
Yaşanan geçim sıkıntısına dair konuşan bir başka emekli, günlük yaşamdaki zorlukları şu sözlerle aktardı: “Bundan birkaç yıl önce 20 lira harcayarak gidebildiğim yerlere şimdi gidemiyorum. Gübre fiyatları 39 liraya fırlamış durumda, siz hesap edin. Eskiden 200 dönüm arazide üretim yaparken, şimdi ancak 10 dönüm ekebiliyorum. Tatil yapmak ise bizim için hayal oldu, köyümüzden ancak haftada bir gün buraya gelebiliyorum ve onun için de zorlanıyorum.” ifadelerini kullandı. Başka bir emekli ise, “Düzenli bir şekilde geçinmek mümkün değil, maaşlar kesinlikle yetmiyor. Tatil yapma şansımız yok, yaylaya gitmek imkansız, sıcakta evde oturmaktan başka çaremiz kalmadı. Evlere hapsedilmiş durumdayız. İnşallah bu durumdan kurtuluruz diye umut ediyoruz ama tablo pek iç açıcı görünmüyor. Gerekirse beni içeri atsınlar, doğruyu söylüyorum. Kendilerine gelince, milletvekillerinin durumu ortada; bugün 577 bin lira maaş alan milletvekilleri, hatta iki maaş alanlar var. Buna rağmen bir milletvekili, ‘Bu para bana yetmiyor’ diyebiliyor. Peki, 23 bin 550 lira maaş alan bir emekli nasıl geçinecek?” diye sitem etti.
“EMEKLİYİM VE BU DURUMDAN UTANIYORUM” Temasıyla konuşan bir başka emekli vatandaş, mevcut ekonomik tablo karşısında duyduğu üzüntüyü ve utancı dile getirdi. Vatandaş, “Geçimimizi sağlamaya çalışıyoruz ancak burada çok büyük bir gelir adaletsizliği var. Eğer bir milletvekili emekli olduğunda ayda 201 bin lira maaş alırken, hayatı boyunca 25 yıl boyunca devlete prim ödemiş bir emekli sadece 23 bin 550 lira alıyorsa, buradaki adaletsizliği siz düşünün. Üstelik yapılan 3 bin 500 liralık zam da cabası. Bu insanlar ne yaparak bu kadar parayı hak ediyorlar, bunu da sorgulamak gerekiyor. Ortada açık bir ‘Ye kürküm ye’ anlayışı var. Ben bir emekli olarak bu durumdan utanıyorum. Yurt dışı programlarına katıldığımda, oradaki yaşam standartlarını gördükçe kendi ülkemdeki bu durumu yaşamak bana büyük bir utanç veriyor. Emekli artık bir yere gitmeye, bir yakınının cenazesine veya hastasına uğramaya bile imkan bulamıyor. Bir insanın bu tür durumlarda bulunabilmesi için cebinde mutlaka ekonomik bir özgürlüğünün olması gerekir. Bizler bu ülkeyi iyi bilen insanlarız ancak burada büyük bir adaletsizlik söz konusu.” şeklinde konuştu.
Emeklilerin yaşadığı mağduriyet, sadece temel ihtiyaçların karşılanmasıyla sınırlı kalmıyor. Sosyal aktivitelerden, aile ziyaretlerine, hatta acil sağlık veya defin masraflarına kadar pek çok alanda kısıtlamalarla karşı karşıya kalıyorlar. Bir emeklinin ifade ettiği gibi, ekonomik özgürlüğün yokluğu, insanları zorunlu olarak izole ediyor ve toplumsal bağlardan koparıyor. Ülkenin ekonomik gerçeklerini yakından bilen ve geçmişte daha iyi ekonomik koşullara sahip olmuş emekliler, mevcut adaletsizlik karşısında derin bir hayal kırıklığı yaşıyor. Milletvekilleri gibi yüksek gelir gruplarının yaşam standartları ile emeklilerin mütevazı maaşları arasındaki devasa fark, toplumsal huzursuzluğun da temel nedenlerinden birini oluşturuyor. Yapılan az miktardaki zamların, hayat pahalılığı karşısında eriyip gitmesi, emeklilerin geleceğe dair umutlarını da zedeliyor. Bu durum, ülkenin genel ekonomik politikalarının gözden geçirilmesi ve gelir dağılımında daha adil bir sistemin tesis edilmesi gerekliliğini açıkça ortaya koyuyor.
