Kapı Önüne Eşya Koymak Yasaklandı: Komşu Şikayeti Yargıya Taşınıyor
Apartman ve site yaşamında uzun yıllardır süregelen bir alışkanlık olan kapı önlerine ayakkabı, ayakkabılık, bisiklet, koli veya bebek arabası bırakma durumu, hukuki açıdan ciddi sonuçlar doğurabiliyor. Komşular arasındaki en yaygın anlaşmazlık konularından biri haline gelen bu durum, Kat Mülkiyeti Kanunu ve ilgili yönetmelikler çerçevesinde yeniden gündeme geldi. Yasal düzenlemelere göre, bu alanların kişisel kullanım veya depolama amacıyla kullanılması, tek bir komşunun şikayetiyle dahi yargı sürecini başlatabiliyor.
Türkiye'de milyonlarca insanın ikamet ettiği apartman ve sitelerde, daire sahipleri veya kiracılar tarafından 'benim kapımın önü' düşüncesiyle kullanılan sahanlıklar ve koridorlar, aslında yasal statüleri gereği ortak kullanım alanlarıdır. Bu alanlara bırakılan her türlü eşya, Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 4. maddesi gereğince ortak alanların işgali olarak kabul ediliyor. Bu nedenle, daire kapısının hemen önündeki alan dahi bağımsız bir bölüme ait kişisel mülk sayılmıyor ve bu alan üzerinde hak iddia ederek eşya bırakmanın hukuki bir dayanağı bulunmuyor.
Mevzuatta doğrudan 'kapı önüne ayakkabı konulamaz' şeklinde net bir ifade bulunmasa da, eşyaların bırakılma şekli, miktarı ve sürekliliği yasal değerlendirmede önemli rol oynuyor. Eve girerken çıkarılan ve kısa süreliğine bekletilen bir çift ayakkabı ile ortak koridora sürekli olarak ayakkabıların dizilmesi, sabit bir ayakkabılığın yerleştirilmesi, bisikletlerin veya kolilerin birikmesi aynı kefeye konulmuyor. Özellikle koridorun genel geçişini engelleyen veya kişisel depolama alanına dönüştüren her türlü uygulama, 'ortak alanın işgali' olarak nitelendiriliyor ve hukuki yaptırımlara tabi olabiliyor.
Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 18. maddesi, apartman sakinlerine birbirlerini rahatsız etmeme ve dürüstlük kurallarına riayet etme yükümlülüğü getiriyor. Kapı önüne bırakılan eşyalardan kaynaklanan kötü kokular, koridorda biriken malzemeler nedeniyle kat temizliğinin yapılamaması veya robot süpürge gibi temizlik cihazlarının geçişinin engellenmesi, komşular için geçerli bir şikayet sebebi teşkil ediyor. Böyle bir durumda, sadece bir komşunun dahi sulh hukuk mahkemelerine başvurması, söz konusu alanın tahliyesi ve bu tür müdahalelerin önlenmesi için dava açılmasına neden olabiliyor.
Bu konunun bir diğer kritik boyutu ise binaların güvenliği ve acil durum planlamasıyla ilgili. Binaların Yangından Korunması Hakkında Yönetmelik, kat koridorlarını ve sahanlıkları acil durumlar için 'kaçış yolu' olarak tanımlıyor. Yönetmeliğin 35. maddesi, bu kaçış yollarının her daim açık ve engelsiz tutulmasını zorunlu kılıyor. Bu nedenle, kapı önlerine bırakılan ayakkabılar, büyük boyutlu ayakkabılıklar, koliler veya bebek arabaları gibi unsurlar, acil durumlarda tahliyeyi güçleştirebileceği için güvenlik ihlali olarak değerlendiriliyor.
Apartman içi anlaşmazlıkların çözümünde, Kat Mülkiyeti Kanunu'nun yanı sıra, her binanın kendine özgü olarak tescil edilmiş olan Yönetim Planı da büyük önem taşıyor. Eğer yönetim planında 'ortak koridorlara ve sahanlıklara ayakkabı, ayakkabılık veya benzeri kişisel eşyalar konulamaz' şeklinde açık bir hüküm bulunuyorsa, bu kural tüm kat sakinleri için bağlayıcı hale geliyor. Bu kurala uymayanlar hakkında, yasal yollara başvurularak yaptırım uygulanması mümkün olmaktadır. Bu nedenle, site veya apartman yönetim planlarını dikkatlice incelemek ve ortak yaşam alanlarına saygı göstermek büyük önem arz etmektedir.
