Yargıtay'dan Çalışma Sürelerine İlişkin Yeni Karar: Mola Hakkı Yeniden Tanımlandı
İş hukukunda önemli bir gelişme yaşandı. Yargıtay, çalışanların dinlenme haklarına yönelik emsal niteliğinde bir karara imza atarak, özellikle uzun süreli mesai yapan işçilerin ara dinlenme sürelerini yeniden belirledi. Bu yeni düzenleme, iş yerlerindeki çalışma biçimlerini ve fazla mesai ücretlerinin hesaplanma yöntemlerini doğrudan etkileme potansiyeli taşıyor.
Daha önceki uygulamalarda, günlük çalışma süresi 11 saati aşan durumlarda ara dinlenme süresi en az 1,5 saat olarak kabul ediliyordu. Ancak Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, son aldığı kararla bu süreyi daha da uzattı. Mahkemenin belirlediği yeni prensiplere göre, 12 saat süren çalışmalarda ara dinlenme süresi en az 1,5 saat olacakken, 13 ve 14 saat gibi daha uzun mesailerde bu süre en az 2 saate çıkarıldı. Bu karar, özellikle vardiyalı veya yoğun çalışma temposuna sahip sektörlerdeki çalışanlar için önemli bir kazanım olarak değerlendiriliyor.
İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca, çalışma sürelerine göre belirlenen asgari ara dinlenme süreleri mevcut durumda şu şekilde: 4 saate kadar süren işlerde en az 15 dakika, 4 saatten fazla ve 7,5 saate kadar olan işlerde en az yarım saat, 7,5 saati aşan işlerde ise en az 1 saat olarak düzenlenmiştir. Ancak Yargıtay'ın bu yeni kararı, yasal mevzuattaki bu asgari sürelerin uzun mesailer için yetersiz kalabileceği yönündeki tartışmalara yeni bir boyut kazandırmış oldu. Bu kararın, işverenlerin çalışma düzenlemelerini gözden geçirmelerine neden olması bekleniyor.
Öte yandan, işçilerin ara dinlenme sürelerinin hiç kullandırılmadığına dair iddiaları da Yargıtay tarafından değerlendirildi. Mahkeme, işçilerin mesaileri boyunca yemek, çay molası gibi temel ihtiyaçları için hiç ara vermeden çalıştıklarını iddia etmeleri durumunda, bu iddialarını somut ve inandırıcı delillerle ispatlamaları gerektiğini vurguladı. Hayatın olağan akışına aykırı bulunan bu tür durumların ispat yükümlülüğünün iddia eden tarafta olduğu belirtildi. Bu durum, mola haklarının kullanımının takibinde işveren ve işçi arasındaki dengeyi yeniden şekillendirebilir.
